อถ ตาสํ เทวธีตานํ สุตาย เทวธีตาย เอตทโหสิ "กึ นุ โข กมฺมํ กตฺวา อยํ ลตา อเมฺห อภิภุยฺย ติฏฺฐติ วณฺเณน เจว ยสสา จ. ยนฺนูนาหํ ลตาย กตกมฺมํ ปุจฺเฉยฺยนฺ"ติ. สา ตํ ปุจฺฉิ, อิตราปิ ตสฺสา เอตมตฺถํ วิสฺสชฺเชสิ. ตยิทํ สพฺพํ เวสฺสวณมหาราชา เทวจาริกวเสน อุปคตสฺส อายสฺมโต มหาโมคฺคลฺลานสฺส อาจิกฺขิ. เถโร ตมตฺถํ ปุจฺฉาย มูลการณโต ปฏฺฐาย ภควโต อาโรเจนฺโต:-

[๓๑๖] "ลตา จ สชฺชา ปวรา จ เทวตา

อจฺจิมตี ราชวรสฺส สิรีมโต

สุตา จ รญฺโญ เวสฺสวณสฺส ธีตา