สพฺพาสวปริกฺขีณํ สตฺถารมกุโตภยํ

[๒๙๐] จิรสงฺกิลิฏฺฐํ วต มํ ทิฏฺฐิสนฺทานพนฺธิตํ ๑-

วิโมจยิ โส ภควา สพฺพคนฺเถหิ เสนกนฺ"ติ จตสฺโส คาถา อภาสิ.

ตตฺถ สฺวาคตํ วต เม อาสีติ มยา สุฏฺฐุ อาคตํ วต อาสิ. มม วา สุนฺทรํ วต อาคมนํ อาสิ. คยายนฺติ คยาติตฺถสมีเป. คยผคฺคุยาติ "คยาผคฺคู"ติ ลทฺธโวหาเร ผคฺคุนมาสสฺส อุตฺตรผคฺคุนีนกฺขตฺเต. "ยนฺ"ติอาทิ สฺวาคตภาวสฺส การณทสฺสนํ. ตตฺถ ยนฺติ ยสฺมา. อทฺทสาสินฺติ อทฺทกฺขึ. สมฺพุทฺธนฺติ สมฺมา สามํ สพฺพธมฺมานํ พุทฺธตฺตา สมฺพุทฺธํ. เทเสนฺตํ ธมฺมมุตฺตมนฺติ อุตฺตมํ อคฺคํ สพฺพเสฏฺฐํ เอกนฺตนิยฺยานิกํ ธมฺมํ เวเนยฺยชฺฌาสยานุรูปํ ภาสนฺตํ.