[๒๙๘] ตํ กามํ อหมุชฺฌิตฺวา เฉตฺวา มารสฺส พนฺธนํ

สมูลํ ตณฺหมพฺพุยฺห สีติภูโตสฺมิ นิพฺพุโต"ติ จตสฺโส คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อุภเยเนว สมฺปนฺโนติ ชาติสมฺปทา ปฏิปตฺติสมฺปทาติ อุภยสมฺปตฺติยาปิ สมฺปนฺโน สมนฺนาคโต. ราหุลภทฺโทติ มํ วิทูติ "ราหุลภทฺโท"ติ มํ สพฺรหฺมจาริโน สญฺชานนฺติ. ตสฺส หิ ชาตสาสนํ สุตฺวา โพธิสตฺเตน "ราหุ ชาโต, ๑- พนฺธนํ ชาตนฺ"ติ วุตฺตวจนํ อุปาทาย สุทฺโธทนมหาราชา "ราหุโล"ติ นามํ คณฺหิ. ตตฺถ อาทิโต ปิตรา วุตฺตปริยายเมว คเหตฺวา อาห "ราหุลภทฺโทติ มํ วิทู"ติ. ภทฺโทติ จ ปสํสาวจนเมตํ.

อิทานิ ตํ อุภยสมฺปตฺตึ ทสฺเสตุํ "ยญฺจมฺหี"ติอาทิ วุตฺตํ. ตตฺถ ยนฺติ ยสฺมา. จสทฺโท สมุจฺจยตฺโถ. อมฺหิ ปุตฺโต พุทฺธสฺสาติ สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส โอรส- ปุตฺโต อมฺหิ. ธมฺเมสูติ โลกิเยสุ โลกุตฺตเรสุ จ ธมฺเมสุ, จตุสจฺจธมฺเมสูติ อตฺโถ. จกฺขมาติ มคฺคปญฺญาจกฺขุนา จกฺขุมา จ อมฺหีติ โยเชตพฺพํ.