กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ฯเปฯ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺ"ติ.

ตถา อรหตฺเต ปติฏฺฐิโต. อรหตฺตํ ปน ปตฺวา อตฺตนา อธิคตํ วิเสสํ สตฺถุ นิเวเทนฺโต จริมคาถาย อญฺญํ พฺยากาสิ.

ตตฺถ วิปฺโผฏิโตติ วิธุโต, มคฺคญาเณน ปฏินิสฺสฏฺโฐติ อตฺโถ. คณฺฑมูโลติ อวิชฺชา. ๒- สา หิ คณฺฑติ สวติ. "คณฺโฑติ โข ภิกฺขุ ปญฺจนฺเนตํ อุปาทานกฺ- ขนฺธานํ ๒- อธิวจนนฺ"ติ ๓- เอวํ สตฺถารา วุตฺตสฺส ทุกฺขมูลโยคโต ๔- กิเลสาสุจิ- ปคฺฆรณโต อุปฺปาทชราภงฺเคหิ อุทฺธุมาตปกฺกปภิชฺชนโต จ ๕- คณฺฑาภิธานสฺส อุปาทานกฺขนฺธปญฺจกสฺส

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๓,๘๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ธรรมิกเถรคาถา”