[๓๒๔] ยถาปิ รุจิรํ ปุปฺผํ วณฺณวนฺตํ สคนฺธกํ ๔-
เอวํ สุภาสิตา วาจา สผลา โหติ กุพฺพโต"ติ อิมา ปญฺจ คาถา อภาสิ.
ตตฺถ อโยเคติ อยุญฺชิตพฺเพ อเสวิตพฺเพ อนฺตทฺวเย. อิธ ปน อตฺตกิลมถานุ- โยควเสน อตฺโถ เวทิตพฺโพ. ยุญฺชนฺติ ตสฺมึ อตฺตานํ ยุญฺชนฺโต โยเชนฺโต ตถา ปฏิปชฺชนฺโต. กิจฺจมิจฺฉโกติ อุภยหิตาวหํ กิจฺจํ อิจฺฉนฺโต, ตปฺปฏิปกฺขโต อโยเค