[๓๒๙] วสฺสติ เทโว ฯเปฯ

ตสฺสํ วิหรามิ วีตโมโห

อถ เจ ปตฺถยสี ปวสฺส เทวา"ติ อิมา ปญฺจ คาถา อภาสิ.

ตตฺถ ยถาสุคีตนฺติ สุคีตานุรูปํ, สุนฺทรสฺส อตฺตโน เมฆคีตสฺส อนุรูปเมวาติ อตฺโถ. วลาหโก หิ ยถา อคชฺชนฺโต เกวลํ วสฺสนฺโต น โสภติ, เอวํ สตปฏลสหสฺสปฏเลน อุฏฺฐหิตฺวา ถนยนฺโต คชฺเชนฺโต วิชฺชุลฺลตา นิจฺฉาเรนฺโตปิ อวสฺสนฺโต น โสภติ, ตถาภูโต ปน หุตฺวา วสฺสนฺโต โสภตีติ วุตฺตํ "วสฺสติ เทโว ยถาสุคีตนฺ"ติ. เตนาห "อภิตฺถนยปชฺชุนฺน" ๑- "คชฺชิตา จ วสฺสิตา จา"ติ ๒- จ. ตสฺสํ วิหรามีติ ตสฺสํ กุฏิกายํ อริยวิหารคพฺเภน อิริยาปถวิหาเรน วิหรามิ. วูปสนฺตจิตฺโตติ อคฺคผลสมาธินา สมฺมเทว อุปสนฺตมานโส.