อปิหา นูน มยิปิ วนโถ เต น วิชฺชติ.

[๓๓๙] ปริยนฺตกตํ ทุกฺขํ อนฺติโมยํ สมุสฺสโย

ชาติมรณสํสาโร นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถ สาธู หิ กิร เม มาตา, ปโตทํ อุปทํสยีติ สาธุ วต มาตา มยฺหํ โอวาทสงฺขาตํ ปโตทํ ทสฺเสติ, เตน เม วิริยํ อุตฺเตเชนฺตี อุตฺตมงฺเค ปญฺญาสีเส วิชฺฌิ. ยสฺสาติ ยสฺสา เม มาตุยา. สมฺโพธินฺติ อรหตฺตํ. อยํ เหตฺถ โยชนา:- ชเนตฺติยา เม อนุสิฏฺโฐ ยสฺสา อนุสาสนีภูตํ วจนํ สุตฺวา อหํ อารทฺธวิริโย ปหิตตฺโต วิหรนฺโต อุตฺตมํ อคฺคผลํ สมฺโพธึ อรหตฺตํ ปตฺโต.