[๓๔๔] โมหา สพฺเพ ปหีนา เม ภวตณฺหา ปทาลิตา

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว"ติ อิมา ปญฺจ คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อตฺถาย วต เมติ มยฺหํ อตฺถาย วต หิตาย วต. พุทฺโธติ สพฺพญฺญุพุทฺโธ. นทึ เนรญฺชรํ อคาติ เนรญฺชราสงฺขาตํ นทึ อคญฺฉิ, ตสฺสา นทิยา ตีเร จ มม ภาตุ อุรุเวลกสฺสปสฺส อสฺสมํ อุปคโตติ อธิปฺปาโย.

อิทานิ ยถาวุตฺตมตฺถํ วิวริตุํ "ยสฺสาหนฺ"ติอาทิ วุตฺตํ. ยสฺสาติ ยสฺส พุทฺธสฺส ภควโต. ธมฺมํ สุตฺวานาติ จตุสจฺจปฏิสํยุตฺตํ ธมฺมํ สุตฺวา, โสตทฺวารา- นุสาเรน อุปลภิตฺวา. มิจฺฉาทิฏฺฐึ วิวชฺชยินฺติ "ยญฺญาทีหิ สุทฺธิ โหตี"ติอาทินยปฺปวตฺตํ วิปรีตทสฺสนํ ปชหึ.