โสโณ อภาสิ สทฺธมฺมํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สมฺมุขา.

[๓๖๙] ปญฺจกฺขนฺเธ ปริญฺญาย ภาวยิตฺวาน อญฺชสํ

ปปฺปุยฺย ปรมํ สนฺตึ ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว"ติ ๓- อิมา ปญฺจ คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อุปสมฺปทา จ เม ลทฺธาติ ยา สา กิจฺเฉน ทสวคฺคํ ภิกฺขุสํฆํ สนฺนิปาเตตฺวา อตฺตนา ลทฺธา อุปสมฺปทา, ยา จ ปน วรทานวเสน สพฺพ- ปจฺจนฺติเมสุ ชนปเทสุ วินยธรปญฺจเมน คเณน สตฺถารา อนุญฺญาตา อุปสมฺปทา, ตทุภยํ สนฺธายาห. จสทฺโท สมุจฺจยตฺโถ, เตน อิตเรปิ สตฺถุ สนฺติกา ลทฺธวเร สงฺคณฺหาติ. วิมุตฺโต จมฺหิ อนาสโวติ อคฺคมคฺเคน สกลกิเลสวตฺถุวิมุตฺติยา วิมุตฺโต

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๐๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. โสณกุฏิกัณณเถรคาถา”