โส เวทยิตาสุ วีตราโค

กาลํ กงฺข อิเธว สีติภูโต"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อุฏฺเฐหีติ นิทฺทูปคมนโต อุฏฺฐหนฺโต อุฏฺฐานวิริยํ กโรหิ. ยสฺมา นิปชฺชา นาม โกสชฺชปกฺขิยา, ตสฺมา มา สยิ. นิสีทาติ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวา นิสีท. กาติยานาติ ตํ นาเมน อาลปติ. มา นิทฺทาพหุโล อหูติ นิทฺทาพหุโล นิทฺทาภิภูโต มา อหุ. ชาครสฺสูติ ชาคร, ชาคริย- มนุยุตฺโต โหหิ. มา ตํ อลสนฺติ ชาคริยํ อนนุยุญฺชนฺตํ ตํ อลสํ กุสีตํ ปมตฺตพนฺธุ มจฺจุราชา ๑- กูเฏเนว อทฺทุหเนน วิย เนสาโท มิคํ วา ปกฺขึ วา ชราโรเคหิ มา ชินาตุ มา อภิภวตุ มา อชฺโฌตฺถรตูติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๑๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. กาติยานเถรคาถา”