พหิทฺธา ผลทสฺสาวี โสปิ โฆเสน วุยฺหติ.
[๔๗๒] อชฺฌตฺตญฺจ ปชานาติ พหิทฺธา จ วิปสฺสติ
อนาวรณทสฺสาวี น โส โฆเสน วุยฺหตี"ติ อิมา จตสฺโส คาถา อภาสิ.
ตตฺถ เย มํ รูเปน ปามึสูติ เย ชนา อวิทฺทสู มม รูเปน อปสาทิเกน นิหีเนน "อาการสทิสี ปญฺญา"ติ ธมฺมสรีเรน จ มํ นิหีนํ ปามึสุ, "โอรโก อยนฺ"ติ หีเฬนฺตา ปริจฺฉินฺทนวเสน มญฺญึสูติ อตฺโถ. เย จ โฆเสน อนฺวคูติ เย จ สตฺตา โฆเสน มญฺชุนา มํ สมฺภาวนาวเสน อนุคตา พหุ มญฺญึสุ,