ปพฺพาเชตฺวานาติ อานนฺทตฺเถเรน ปพฺพาเชตฺวา. วิหารนฺติ คนฺธกุฏึ. อโนคฺคตสฺมึ สุริยสฺมินฺติ สุริเย อนตฺถงฺคเตเยว. ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เมติ ตโต วิปสฺสนารมฺภโต ปรํ น จิเรเนว ขเณน สพฺพาสเวหิ เม จิตฺตํ วิมุจฺจิ, ขีณาสโว อโหสึ.

ตโตติ มม อาสวกฺขยโต ปจฺฉา. นิรงฺกตฺวาติ อตฺตนา สมาปนฺนํ ผลสมาปตฺตึ อปฺเปตฺวา ตโต วุฏฺฐาย. เตนาห "ปฏิสลฺลานวุฏฺฐิโต"ติ. สา เม อาสูปสมฺปทา"ติ ยา มํ ๑- อุทฺทิสฺส "เอหิ ภทฺทา"ติ สตฺถุ วาจา ปวตฺตา, สาเอว เม มยฺหํ อุปสมฺปทา อาสิ. เอวํ ชาติยา สตฺตวสฺเสน, ลทฺธา เม อุปสมฺปทาติ สาติสยํ สตฺถารา อตฺตโน กตํ อนุคฺคหํ สาสนสฺส จ นิยฺยานิกตํ ทสฺเสติ. เตนาห "อโห ธมฺมสุธมฺมตา"ติ.

เอตฺถ จ "จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม"ติ ขีณาสวภาวํ ปกาเสตฺวาปิ ปุน "ติสฺโส

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๒๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ภัททเถรคาถา”