อหํ ตํ ตารยิสฺสามิ ราหุมุเขว จนฺทิมนฺ"ติ.

ทารโก พุทฺธานุภาเวน ฉินฺนพนฺธโน คาถาปริโยสาเน โสตาปนฺโน หุตฺวา คนฺธกุฏิสมฺมุเข อฏฺฐาสิ. ตสฺส มาตา ปุตฺตํ อปสฺสนฺตี จูฬปิตรํ ปุจฺฉิตฺวา เตนสฺส ปวตฺติยา อกถิตาย ตตฺถ ตตฺถ คนฺตฺวา วิจินนฺตี "พุทฺธา กิร อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนํ ชานนฺติ, ยนฺนูนาหํ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา มม ปุตฺตสฺส ปวตฺตึ ชาเนยฺยนฺ"ติ สตฺถุ สนฺติกํ อคมาสิ. สตฺถา อิทฺธิยา ตํ ปฏิจฺฉาเทตฺวา "ภนฺเต มม ปุตฺตํ น ปสฺสามิ, ๓- อปิจ ภควา ตสฺส ปวตฺตึ ชานาตี"ติ ๔- ตาย ปุฏฺโฐ:-

"น สนฺติ ปุตฺตา ตาณาย น ปิตา นาปิ พนฺธวา

อนฺตเกนาธิปนฺนสฺส นตฺถิ ญาตีสุ ตาณตา"ติ ๕- ธมฺมํ กเถสิ. ตํ สุตฺวา สา โสตาปนฺนา อโหสิ. ทารโก อรหตฺตํ ปาปุณิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ๖-:-