ตตฺถ อกฺโกธโนติ อกุชฺฌนสีโล. อุปฏฺฐิเต หิ โกธุปฺปตฺตินิมิตฺเต อธิวาสนขนฺติยํ ฐตฺวา โกปสฺส อนุปฺปาทโก. อนุปนาหีติ น อุปนาหโก, ปเรหิ กตํ อปราธํ ปฏิจฺจ "อกฺโกจฺฉิ มํ อวธิ มํ, อชินิ มํ อหาสิ เม"ติอาทินา ๑- โกธสฺส อนุปนยฺหนสีโล. สนฺตโทสปฏิจฺฉาทนลกฺขณาย มายาย อภาวโต อมาโย. ปิสุณ- วาจาวิรหิตโต ริตฺตเปสุโณ. ส เว ตาทิสโก ภิกฺขูติ โส ตถารูโป ตถาชาติโก ยถาวุตฺตคุณสมนฺนาคโต ภิกฺขุ. เอวํ ยถาวุตฺตปฏิปตฺติยา เปจฺจ ปรโลเก น โสจติ โสกนิมิตฺตสฺส อภาวโต. จกฺขุทฺวาราทโย กายทฺวาราทโย จ คุตฺตา ปิหิตา สํวุตา เอตสฺสาติ คุตฺตทฺวาโร. กลฺยาณสีโลติ สุนฺทรสีโล สุวิสุทฺธสีโล. กลฺยาณ- มิตฺโตติ:-

"ปิโย ครุภาวนีโย วตฺตา จ วจนกฺขโม

คมฺภีรญฺจ กถํ กตฺตา โน จฏฺฐาเน นิโยชเย"ติ ๒- เอวํ วิภาวิตลกฺขโณ กลฺยาณมิตฺโต เอตสฺสาติ กลฺยาณมิตฺโต. กลฺยาณปญฺโญติ สุนฺทรปญฺโญ. ยทิปิ ปญฺญา นาม อสุนฺทรา นตฺถิ. นิยฺยานิกาย ปน ปญฺญาย วเสน เอวํ วุตฺตํ.

เอวเมตฺถ โกธาทีนํ วิกฺขมฺภนวเสน สมุจฺเฉทวเสน จ อกฺโกธนาทิมุเขน ปุคฺคลาธิฏฺฐานาย คาถาย สมฺมาปฏิปตฺตึ ทสฺเสตฺวา อิทานิ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๒๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สิริมิตตเถรคาถา”