[๕๑๗] ตโต รตฺยา วิวสาเน สุริยุคฺคมนํ ๒- ปติ

สพฺพํ ตณฺหํ วิโสเสตฺวา ปลฺลงฺเกน อุปาวิสินฺ"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถ ยทาติ ยสฺมึ กาเล. ปฐมนฺติ อาทิโต. อทฺทกฺขินฺติ ปสฺสึ. สตฺถารนฺติ ภควนฺตํ. อกุโตภยนฺติ นิพฺภยํ. อยํ เหตฺถ อตฺโถ:- สพฺเพสํ ภยเหตูนํ โพธิมูเลเยว ปหีนตฺตา กุโตจิปิ ภยาภาวโต อกุโตภยํ นิพฺพยํ จตุเวสารชฺชวิสารทํ ทิฏฺฐ- ธมฺมิกสมฺปรายิกปรมตฺเถหิ เวเนยฺยานํ ยถารหมนุสาสนโต สตฺถารํ สมฺมาสมฺพุทฺธํ มยฺหํ ปิตามเหน สทฺธึ คนฺตฺวา ยาย เวลาย ๓- สพฺพปฐมํ ปสฺสึ, ตํ ปุริสุตฺตมํ สเทวเก