นิรคฺคโฬ นิพฺพนโถ วิสลฺโล

สพฺพาสเว พฺยนฺติกโตว ฌายติ

ตโต รตึ ปรมตรํ น วินฺทตี"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถายํ ปทโยชนามุเขน ปฐมคาถาย อตฺถวณฺณนา:- ขนฺธานํ ปริปาโก ชรา. เภโท มรณํ. ชรามรณสีเสน เจตฺถ ชรามรณวนฺโต ธมฺมา คหิตา ๑-. "ตยิทํ ชรามรณํ ทุกฺขนฺ"ติ อวิทฺทสู ยถาภูตํ อชานนฺตา ปุถุชฺชนา ยตฺถ ยสฺมึ อุปาทานกฺ- ขนฺธปญฺจเก สิตา ปฏิพนฺธา อลฺลีนา, ตํ "อิทํ ทุกฺขํ, เอตฺตกํ ทุกฺขํ, น อิโต ภิยฺโย"ติ วิปสฺสนาปญฺญาสหิตาย มคฺคปญฺญาย ปริชานิตฺวา อิธ อิมสฺมึ สาสเน สโต สมฺปชาโน ปณฺฑิโต ภิกฺขุ ยทา ยสฺมึ กาเล ลกฺขณูปนิชฺฌาเนน ฌายติ. ตโต วิปสฺสนารติโต มคฺคผลรติโต จ ปรมตรํ อุตฺตมตรํ รตึ น วินฺทติ นปฺปฏิลภติ. เตนาห ภควา:-