อวิชฺชํ ทาลยิสฺสามิ นิสินฺโน นคมุทฺธนิ.

[๕๔๕] วเน กุสุมสญฺฉนฺเน ปพฺภาเร นูน สีตเล

วิมุตฺติสุเขน สุขิโต รมิสฺสามิ คิริพฺพเช"ติ ติสฺโส คาถา อภาสิ.

ตตฺถ เอส พนฺธามิ สนฺนาหนฺติ เอสาหํ วิริยสงฺขาตํ สนฺนาหํ พนฺธามิ, กาเย จ ชีวิเต จ นิรเปกฺโข วิริยสนฺนาเหน สนฺนยฺหามิ. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- ยถา นาม สูโร ปุริโส ปจฺจตฺถิเก ปจฺจุปฺปฏฺฐิเต ตํ เชตุกาโม อญฺญํ กิจฺจํ ปหาย กวจปฏิมุจฺจนาทินา ยุทฺธาย สนฺนยฺหติ, ยุทฺธภูมึ จ คนฺตฺวา ปจฺจตฺถิเก อเชตฺวา ตโต น นิวตฺตติ, เอวมหมฺปิ กิเลสปจฺจตฺถิเก เชตุํ อาทิตฺตมฺปิ สีสํ เจลญฺจ อชฺฌุเปกฺขิตฺวา ๒- จตุพฺพิธสมฺมปฺปธานวิริยสนฺนาหํ สนฺนยฺหามิ, กิเลเส อเชตฺวา กิเลสวิชยโยคฺคํ วิเวกฏฺฐานํ น วิสฺสชฺเชมีติ. เตน วุตฺตํ "ปวิสิสฺสามิ กานนํ ๓- น ตโต นิกฺขมิสฺสามิ, อปฺปตฺโต อาสวกฺขยนฺ"ติ. ๔-