ภควา ตตฺถ อาคจฺฉีติ มหากรุณาสญฺโจทิตมานโส มํ อนุคฺคณฺหนฺโต ภควา ยตฺถาหํ ฐิโต, ตตฺถ อาคจฺฉิ. อาคนฺตฺวา จ "ปนฺถก อหํ เต สตฺถา, น มหาปนฺถโก, มํ อุทฺทิสฺส ตว ปพฺพชฺชา"ติ สมสฺสาเสนฺโต สีสํ มยฺหํ ปรามสิ ชาลาพนฺธนมุทุตลุนปีณวรายตงฺคุลิสมุปโสภิเตน วิกสิตปทุมสสฺสิรีเกน จกฺกงฺกิเตน หตฺถตเลน "อิทานิเยว มม ปุตฺโต ภวิสฺสตี"ติ ทีเปนฺโต มยฺหํ สีสํ ปรามสิ. พาหาย มํ คเหตฺวานาติ "กสฺมา ตฺวํ อิธ ติฏฺฐสี"ติ จนฺทนคนฺธคนฺธินา ๑- อตฺตโน หตฺเถน มํ ภุเช คเหตฺวา อนฺโตสํฆารามํ ปเวเสสิ. ปาทาสิ ปาทปุญฺฉนินฺติ ปาทปุญฺฉนึ กตฺวา ปาทาสิ "รโชหรณนฺติ มนสิ กโรหี"ติ อทาสีติ อตฺโถ. "อทาสี"ติ "ปาทปุญฺฉนินฺ"ติ จ ปฐนฺติ. เกจิ ปน "ปาทปุญฺฉนินฺติ ปาทปุญฺฉนโจฬกฺขณฺฑํ ปาทาสี"ติ วทนฺติ. ตทยุตฺตํ อิทฺธิยา อภิสงฺขริตฺวา โจฬกฺขณฺฑสฺส ทินฺนตฺตา. เอตํ สุทฺธํ อธิฏฺเฐหิ, เอกมนฺตํ สฺวธิฏฺฐิตนฺติ เอตํ สุทฺธํ โจฬกฺขณฺฑํ "รโชหรณํ, รโชหรณนฺ"ติ มนสิกาเรน สฺวธิฏฺฐิตํ กตฺวา เอกมนฺตํ เอกมนฺเต วิวิตฺเต คนฺธกุฏิปมฺเข นิสินฺโน อธิฏฺเฐหิ ๒- ตถา จิตฺตํ สมาหิตํ กตฺวา ปวตฺเตหิ.

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวาติ ตสฺส ภควโต วจนํ โอวาทํ อหํ สุตฺวา ตสฺมึ สาสเน โอวาเท รโต อภิรโต หุตฺวา วิหาสึ ยถานุสิฏฺฐํ ปฏิปชฺชึ. ปฏิปชฺชนฺโต จ สมาธึ ปฏิปาเทสึ, อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยาติ ๓- อุตฺตมตฺโถ นาม อรหตฺตํ, ตสฺส อธิคมาย กสิณปริกมฺมวเสน รูปชฺฌานานิ นิพฺพตฺเตตฺวา ฌานปาทกํ วิปสฺสนํ ปฏฺฐเปตฺวา มคฺคปฏิปาฏิยา อคฺคมคฺคสมาธึ สมฺปาเทสินฺติ อตฺโถ. เอตฺถ หิ สมาธีติ อุปจารสมาธิโต ปฏฺฐาย ยาว จตุตฺถมคฺคสมาธิ, ตาว สมาธิสามญฺเญน คหิโต, อคฺคผลสมาธิ ปน อุตฺตมตฺถคฺคหเณน, สาติสยํ เจวายํ สมาธิกุสโล, ตสฺมา "สมาธึ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๔๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. จูฬปันถกเถรคาถา”