ปุนทิวเส อาฬาหนฏฺฐานํ คตา มนุสฺสา ตถานิปนฺนํ ทารกํ ทิสฺวา อจฺฉริยพฺภุต- จิตฺตชาตา ทารกํ อาทาย คามํ ปวิสิตฺวา เนมิตฺตเก ปุจฺฉึสุ. เนมิตฺตกา "สเจ อยํ ทารโก อคารํ อชฺฌาวสิสฺสติ, ยาว สตฺตมา กุลปริวฏฺฏา ทุคฺคตา ภวิสฺสนฺติ. ๒- สเจ ปพฺพชิสฺสติ, ปญฺจหิ สมณสเตหิ ปริวุโต วิจริสฺสตี"ติ อาหํสุ. ญาตกา "โหตุ, วฑฺฒิตกาเล อมฺหากํ อยฺยสฺส สาริปุตฺตตฺเถรสฺส สนฺติเก ตํ ปพฺพาเชสฺสามา"ติ วตฺวา สงฺกุนา ฉินฺนกฺขิโกฏิตาย สงฺกิจฺโจติ วทนฺตา อปรภาเค สงฺกิจฺโจติ โวหรึสุ. โส สตฺตวสฺสิกกาเล อตฺตโน คพฺภคตสฺเสว มาตุ มรณํ คพฺเภ จ อตฺตโน ปวตฺตึ ๓- สุตฺวา สํเวคชาโต "ปพฺพชิสฺสามี"ติ อาห. ญาตกา "สาธุ ตาตา"ติ ธมฺมเสนาปติสฺส สนฺติกํ เนตฺวา "ภนฺเต อิมํ ปพฺพาเชถา"ติ อทํสุ. เถโร ตํ ตจปญฺจกกมฺมฏฺฐานํ

[๕๙๗] "กินฺตวตฺโถ วเน ตาต อุชฺชุหาโนว ปาวุเส

เวรมฺภา รมณียา เต ปวิเวโก หิ ฌายินนฺ"ติ ปฐมํ คาถมาห. ตํ สุตฺวา เถโร:-