ปปฺปุยฺย ปรมํ สนฺตึ ปรินิพฺพนฺตินาสวา"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อาชญฺโญติ อุสภาชานีโย. ๑- ธุเร ยุตฺโตติ สกฏธุเร โยชิโต. ธุรสฺสโหติ ธุรวาโห. คาถาสุขตฺถํ เจตฺถ ทฺวิสการโต ๒- นิทฺเทโส กโต, สกฏภารํ วหิตุํ สมตฺโถติ อตฺโถ. มถิโต อติภาเรนาติ อติภาเรน ครุภาเรน ปีฬิโต. "มทฺทิโต"ติปิ ปาลิ, โส เอวมตฺโถ. สํยุตฺตนฺติ อตฺตโน ขนฺเธ ฐปิตํ ยุคํ นาติวตฺตติ น อติกฺกาเมติ, สมฺมา โย อุทฺธริตฺวา ๓- ธุรํ ฉฑฺเฑตฺวา น ติฏฺฐติ. เอวนฺติ ยถา โส โธรโยฺห อตฺตโน ภทฺราชานียตาย อตฺตโน ธีรวีรตาย อตฺตโน ภารํ นาติวตฺตติ น ปริจฺจชติ, เอวํ เย วารินา วิย มหาสมุทฺโท โลกิยโลกุตฺตราย ปญฺญาย ติตฺตา ธาตา ปริปุณฺณา, เต ปเร นิหีนปญฺเญ น อติมญฺญนฺติ, น ปริภวนฺติ, ตตฺถ การณมาห "อริยธมฺโมว ปาณินนฺ"ติ, ปาณินํ สตฺเตสุ อยํ อริยานํ ธมฺโม ยทิทํ เตสํ ปญฺญาย ปาริปูรึ คตตฺตา ลาภาทินา อตฺตานุกฺกํสนํ วิย อลาภาทินา ปเรสํ อวมฺภนํ.

เอวํ ปญฺญาปาริปูริยา อริยานํ สุขวิหารํ ทสฺเสตฺวา ตทภาวโต อนริยานํ ทุกฺขวิหารํ ทสฺเสตุํ "กาเล"ติอาทิ วุตฺตํ. ตตฺถ กาเลติ ลาภาลาภาทินา สมงฺคีภูต- กาเล. กาลวสํ ปตฺตาติ ลาภาทิกาลสฺส จ วสํ อุปคตา, ลาภาทินา โสมนสฺสิตา อลาภาทินา จ โทมนสฺสิตาติ อตฺโถ. ภวาภววสํ คตาติ ภวสฺส อภวสฺส จ วสํ อุปคตา วุฑฺฒิหานิโย อนุวตฺตนฺตา เต. นรา ทุกฺขํ นิคจฺฉนฺติ, เตธ โสจนฺติ มาณวาติ เต นรา "มาณวา"ติ ลทฺธนามา สตฺตา ลาภาลาภาทิวเสน วุฑฺฒิหานิ- วเสน อนุโรธปฏิวิโรธํ อาปนฺนา อิธโลเก โสจนฺติ ปรโลเก จ นิรยาทิทุกฺขํ คจฺฉนฺติ ปาปุณนฺตีติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๕๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โคทัตตเถรคาถา”