@๓ สี.,อิ. ชลพินฺทุว รูปาทิอารมฺมเณ จ วิสํสฏฺฐา เอว. ตโต เอว ธีรา ปณฺฑิตา สพฺพตฺถ ลาภาทีสุ ญาณมุเขน ปิยนิมิตฺตานํ โสกาทีนญฺจ อภาวโต สุขิตา ลาภาทีหิ จ อนภิภวนียโต สพฺพตฺถ อปราชิตาว โหนฺติ.

อิทานิ ลาภาลาภาทีสุ เสยฺยํ นิทฺธาเรตฺวา ทสฺเสนฺโต "ธมฺเมนา"ติอาทิมาห. ตตฺถ ธมฺเมน จ อลาโภ โยติ โย ธมฺมํ รกฺขนฺตสฺส ตํนิมิตฺตํ อลาโภ ลาภาภาโว ลาภหานิ, โย จ ลาโภ อธมฺมิโก อธมฺเมน อญฺญาเยน พุทฺธปฏิกุฏฺเฐน วิธินา อุปฺปนฺโน, เตสุ ทฺวีสุ อลาโภ ธมฺมิโก ธมฺมาวโห เสยฺโย, ยาทิสํ ลาภํ ปริวชฺชนฺตสฺส อกุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ, กุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ, ตาทิโส อลาโภ ปาสํสตโร อตฺถาวโห. ยญฺเจ ลาโภ อธมฺมิโกติ โย ลาโภ อธมฺเมน อุปฺปนฺโน, โส น เสยฺโยติ อธิปฺปาโย.

ยโส จ อปฺปพุทฺธีนํ, วิญฺญูนํ อยโส จ โยติ โย อปฺปพุทฺธีนํ ทุปฺปญฺญานํ วเสน ปุคฺคลสฺส ยโส ลพฺภติ, โย จ วิญฺญูนํ ปณฺฑิตานํ วเสน อยโส ยสหานิ. อิเมสุ ทฺวีสุ อยโสว เสยฺโย วิญฺญูนํ. เต หิสฺส ยถา อกุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ, กุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ, เอวํ ยสหานึ อิจฺเฉยฺยุํ, ตถา จ สพฺพชาติโก ๑- ตํ อคุณํ ปหาย คุเณ ปติฏฺเฐยฺย. น ยโส อปฺปพุทฺธีนนฺติ ทุปฺปญฺญานํ วเสน ยโส เสยฺโย น โหติ, เต หิ อภูตคุณาภิพฺยาหารวเสนาปิ นํ อุปฺปาเทยฺยุํ, โส จสฺส อิธ เจว วิญฺญูครหาทินา สมฺปราเย จ ทุคฺคติยํ ทุกฺขปริกฺกิเลสาทินา อนตฺถาวโห. เตนาห ภควา "ลาโภ สิโลโก สกฺกาโร, มิจฺฉาลทฺโธ จ โย ยโส"ติ ๒- "สกฺกาโร กาปุริสํ หนฺตี"ติ ๓- จ.

ทุมฺเมเธหีติ นิปฺปญฺเญหิ. ยญฺเจ พาลปฺปสํสนาติ พาเลหิ อวิทฺทสูหิ ยา นาม ปสํสนา.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๕๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โคทัตตเถรคาถา”