อโห วตา โน อมราติ จาหุวตฺเถน นํ ปารุตํ นีหริตฺวาจิตํ สโมธาย ตโต ฑหนฺติ.[๗๘๐] โส ฑยฺหติ สูเลหิ ตุชฺชมาโน