โอหิโต ครุโก ภาโร ภวเนตฺติ สมูหตา.

[๗๙๓] ยสฺส จตฺถาย ปพฺพชิโต อคารสฺมา อนคาริยํ

โส เม อตฺโถ อนุปฺปตฺโต สพฺพสํโยชนกฺขโย"ติ อิมา คาถา อโวจ.

ตตฺถ ปสฺสามิ โลเกติ อหํ มหาราช อิมสฺมึ โลเก สธเน ธนสมฺปนฺเน อฑฺเฒ มนุสฺเส ปสฺสามิ, เต ปน ลทฺธาน วิตฺตํ ธนํ ลภิตฺวา โภคสมฺปตฺติยํ ฐิตา สมณพฺราหฺมณาทีสุ กสฺสจิ กิญฺจิปิ น ททนฺติ. กสฺมา? โมหา กมฺมสฺสกตา- ปญฺญาย อภาวโต. ลุทฺธา โลภาภิภูตา ยถาลทฺธํ ธนํ สนฺนิจยํ สพฺพโส นิเจตพฺพํ นิเธตพฺพํ กโรนฺติ. ภิยฺโยว ยถาธิคตกามโต อุปริ กาเม กามคุเณ "ตถาหํ เอทิเส จ โภเค ปฏิลเภยฺยนฺ"ติ อภิปตฺถยนฺติ ปจฺจาสึสนฺติ ตชฺชญฺจ วายามํ กโรนฺติ.