[๘๑๗] ยถาสฺส วิชานโต ธมฺมํ เสวโต จาปิ เวทนํ

ขิยฺยติ โนปจิยฺยติ เอวํ โส จรตี สโต

เอวํ อปจินโต ทุกฺขํ สนฺติเก นิพฺพาน วุจฺจตี"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถ รูปํ ทิสฺวาติ จกฺขุวิญฺเญยฺยํ รูปํ จกฺขุทฺวาเรน อุปลภิตฺวา. สติ มุฏฺฐา, ปิยํ นิมิตฺตํ มนสิกโรโตติ ตสฺมึ รูเป ทิฏฺฐมตฺเต เอว อฏฺฐตฺวา สุภนิมิตฺตํ มนสิกโรโต สุภาการคฺคหณวเสน อโยนิโส มนสิกโรโต สติ มุฏฺฐา โหติ. ตถา จ สติ สารตฺตจิตฺโต เวเทติ ตํ รูปารมฺมณํ รตฺโต คิทฺโธ คธิโต หุตฺวา อนุภวติ อสฺสาเทติ อภินนฺทติ. ตถาภูโต จ ตญฺจ อชฺโฌส ติฏฺฐตีติ ตญฺจ รูปารมฺมณํ อชฺโฌสาย "สุขํ สุขนฺ"ติ อภินิวิสฺส คิลิตฺวา ปรินิฏฺฐาเปตฺวา ติฏฺฐติ.