ราชาภิราชา มนุชินฺโท รชฺชํ กาเรหิ โคตมา"ติ ฉหิ คาถาหิ ภควนฺตํ อภิตฺถวิ.

ตตฺถ ปริปุณฺณกาโยติ อภิพฺยตฺตรูปานํ ทฺวตฺตึสาย มหาปุริสลกฺขณานํ ปริปุณฺณตาย อหีนงฺคปจฺจงฺคตาย จ ปริปุณฺณสรีโร. สุรุจีติ สุนฺทรสรีรปฺปโภ. สุชาโตติ อาโรหปริณาหสมฺปตฺติยา สณฺฐานสมฺปตฺติยา จ สุนิพฺพตฺโต. ๒- จารุทสฺสโนติ สุจิรมฺปิ ปสฺสนฺตานํ อติตฺติชนกํ อปฺปฏิกูลํ รมณียํ จารุ เอว ทสฺสนํ อสฺสาติ จารุทสฺสโน. เกจิ ปนาหุ "จารุทสฺสโนติ สุนฺทรเนตฺโต"ติ. สุวณฺณวณฺโณติ สุวณฺณสทิสวณฺโณ ๓-. อสีติ ภวสิ, อิทํ ปทํ "ปริปุณฺณกาโย อสี"ติอาทินา สพฺพปเทหิ โยเชตพฺพํ. สุสุกฺกทาโฐติ สุฏฺฐุ สุกฺกทาโฐ. ภควโต หิ ทาฐาหิ จนฺทกิรณา วิย ธวลรสฺมิโย

@ม.ม. ๑๓/๓๙๗/๓๘๔ เสลสุตฺต ๒ โปตฺถเกสุ อภิชาตรูโปติ ปาโฐ ทิสฺสติ