ปาปกานญฺจ ธมฺมานํ, กิเลสานญฺจ โย อุตูติ กายทุจฺจริตาทีนํ ปาปธมฺมานํ โลภาทีนญฺจ กิเลสานํ โย อุตุ โย กาโล, โส อยํ วตฺตตีติ วจนเสโส. อุปฏฺฐิตา วิเวกาย, เย จ สทฺธมฺมเสสกาติ เย ปน เอวรูเป กาเล กายจิตฺตอุปธิวิเวกตฺถาย อุปฏฺฐิตา อารทฺธวิริยา, เต จ เสสปฏิปตฺติสทฺธมฺมกา โหนฺติ. อยํ เหตฺถ อธิปฺปาโย:- สุวิสุทฺธสีลาจาราปิ สมานา อิทานิ เอกจฺเจ ภิกฺขู อิริยาปถสณฺฐาปนํ, สมถวิปสฺสนาภาวนาวิธานํ, มหาปลิโพธูปจฺเฉโท, ขุทฺทกปลิโพธูปจฺเฉโทติ เอวมาทิปุพฺพกิจฺจํ สมฺปาเทตฺวา ภาวนมนุยุญฺชนฺติ. เต เสสปฏิปตฺติสทฺธมฺมกา, ๒- ปฏิปตฺตึ มตฺถกํ ปาเปตุํ น สกฺโกนฺตีติ

เต กิเลสา ปวฑฺฒนฺตาติ เย ภควโต โอรสปุตฺเตหิ จ ตทา ปริกฺขยํ ปริยาทานํ คมิตา กิเลสา, เต เอตรหิ ลทฺโธกาสา ภิกฺขูสุ วุฑฺฒึ วิรุฬฺหึ เวปุลฺลํ อาปชฺชนฺตา. อาวิสนฺติ พหุํ ชนนฺติ กลฺยาณมิตฺตรหิตํ อโยนิโสมนสิการพหุลํ อนฺธ- พาลชนํ อภิภวิตฺวา อวสํ กโรนฺตา อาวิสนฺติ สนฺตานํ อนุปวิสนฺติ. เอวํภูตา จ เต กีฬนฺติ มญฺเญ พาเลหิ, อุมฺมตฺเตหิว รกฺขสา ยถา นาม เกฬิสีลา รกฺขสาภิสกฺกรหิเต อุมฺมตฺเต อาวิสิตฺวา เต อนพฺยสนํ อาปาเทนฺตา เตหิ กีฬนฺติ, เอวํ เต กิเลสา สมฺมาสมฺพุทฺธภิสกฺกรหิเต อนฺธพาเล ภิกฺขู อาวิสิตฺวา เตสํ ทิฏฺฐ- ธมฺมิกาทิเภทํ อนตฺถํ อุปฺปาเทนฺตา เตหิ สทฺธึ กีฬนฺติ มญฺเญ, กีฬนฺตา วิย โหนฺตีติ อตฺโถ.

เตน เตนาติ เตน เตน อารมฺมณภาเคน. วิธาวิตาติ วิรูปํ ธาวิตา อสารุปฺป- วเสน ปฏิปชฺชนฺตา. กิเลสวตฺถูสูติ ปฐมํ อุปฺปนฺนํ กิเลสา ปจฺฉา อุปฺปชฺชนกานํ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๙๐๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปาราสริยเถรคาถา”