ทฬฺหธมฺมทสฺสีติ ภควนฺตํ อาลปติ. ทฬฺหธมฺมํ หิ นิพฺพานํ อภิชฺชนฏฺเฐน, ตญฺจ ภควา ปสฺสิ ทสฺเสสิ จ.

สกฺกาติปิ ภควนฺตเมว กุลนาเมน อาลปติ. มยมฺปิ สพฺเพติ นิรวเสสปริสํ ๑- สงฺคณฺหิตฺวา อตฺตานํ ทสฺเสนฺโต วทติ. สมนฺตจกฺขูติปิ ภควนฺตเมว สพฺพญฺญุต- ญาเณน อาลปติ. สมวฏฺฐิตาติ สมฺมา อวฏฺฐิตา, อาโภคํ กตฺวา ฐิตา. โนติ อมฺหากํ. สวนายาติ อิมสฺส ปญฺหสฺส เวยฺยากรณํ ๒- สวนตฺถาย. โสตาติ โสตธาตุยา. ๓- ตุวํ โน สตฺถา ตฺวมนุตฺตโรสีติ ถุติวจนวเสน วทติ.

ฉินฺท โน วิจิกิจฺฉนฺติ วิจิกิจฺฉาปฏิรูปกํ ตํ ปริวิตกฺกํ สนฺธายาห. อกุสล- วิจิกิจฺฉาย ปน เถโร นิพฺพิจิกิจฺโฉว. พฺรูหิ เมตนฺติ พฺรูหิ เม เอตํ. ยํ มยา ยาจิโตสิ "ตํ สาวกํ สกฺก มยมฺปิ สพฺเพ อญฺญาตุมิจฺฉามา"ติ ยาจิโตว, ตํ พฺราหฺมณํ ปรินิพฺพุตํ เวทย ภูริปญฺญ. มชฺเฌว โน ภาสาติ ปรินิพฺพุตํ ชานิตฺวา มหาปญฺญ ภควา มชฺเฌว อมฺหากํ สพฺเพสํ ภาส, ยถา สพฺเพ มยํ ชาเนยฺยาม. สกฺโกว เทวาน สหสฺสเนตฺโตติ อิทํ ปน ถุติวจนเมว, อปิเจตฺถ อยมธิปฺปาโย:- ยถา สกฺโก สหสฺสเนตฺโต เทวานํ มชฺเฌ เตหิ สกฺกจฺจํ สมฺปฏิจฺฉิตวจนํ ๔- ภาสติ, เอวํ อมฺหากํ มชฺเฌ อเมฺหหิ สมฺปฏิจฺฉิตวจนํ ภาสาติ.

เย เกจีติ อิมมฺปิ คาถํ ภควนฺตํ ถุนนฺโต วตฺตุกามตํ ชเนตุํ ภณติ. ตสฺสตฺโถ:- เย เกจิ อภิชฺฌาทโย คนฺถา, เตสํ อปฺปหาเน สติ โมหวิจิกิจฺฉานํ