อหิริโก เม ฉตฺตกํ วาปิ อุกฺขลิกา เม เทฑฺฑุภํ วาติ.

[๒๔] ราคญฺจ อหํ โทสญฺจ จิจฺจิฏิ จิจฺจฏีติ วิหนามิ

สา รุกฺขมูลมุปคมฺม `อโห สุขนฺ'ติ สุขโต ฌายามี"ติ อิมา เทฺว คาถา อภาสิ.

ตตฺถ สุมุตฺติกาติ สุมุตฺตา. กกาโร ปน ปูรณมตฺตํ, สุฏฺฐุ มุตฺตา วตาติ อตฺโถ. สา สาสเน อตฺตนา ปฏิลทฺธสมฺปตฺตึ ทิสฺวา ปสาทวเสน, ตสฺสา วา ปสํสาวเสน อามนฺเตตฺวา วุตฺตํ "สุมุตฺติกา สุมุตฺติกา"ติ. ยํ ปน คิหิกาเล วิเสสโต ชิคุจฺฉติ, ตโต วิมุตฺตึ ทสฺเสนฺตี "สาธุ มุตฺติกามฺหี"ติอาทิมาห. ตตฺถ สาธุ มุตฺติกามฺหีติ สมฺมเทว มุตฺตา วต อมฺหิ. มุสลสฺสาติ มุสลโต. อยํ กิร ทลิทฺทภาเวน