[๔๔] ตสฺสา ธมฺมํ สุณิตฺวาน ยถา มํ อนุสาสิ สา

สตฺตาหํ เอกปลฺลงฺเกน นิสีทึ ปีติสุขสมปฺปิตา

อฏฺฐมิยา ปาเท ปสาเรสึ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลิยา"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถ สา ภิกฺขุนึ อุปาคจฺฉึ, ยา เม สทฺธายิกา อหูติ ยา มยา สทฺธาตพฺพา สทฺเธยฺยวจนา อโหสิ, ตํ ภิกฺขุนึ สา อหํ อุปคจฺฉึ อุปสงฺกมึ, ปฏาจาราเถรึ สนฺธาย วทติ. "สา ภิกฺขุนี อุปคจฺฉิ, ยา เม สาธยิกา"ติปิ ปาโฐ, สา ปฏาจารา ภิกฺขุนี อนุกมฺปาย มํ อุปคจฺฉิ, ยา มยฺหํ สทตฺถสฺส สาธิกาติ อตฺโถ. สา เม ธมฺมมเทเสสิ, ขนฺธายตนธาตุโยติ สา ปฏาจารา เถรี "อิเม ปญฺจกฺขนฺธา, อิมานิ ทฺวาทสายตนานิ, อิมา อฏฺฐารส ธาตุโย"ติ ขนฺธาทิเก วิภชิตฺวา ๑- ทสฺเสนฺตี มยฺหํ ธมฺมํ เทเสสิ.