ตตฺถ อพฺพุหิ วต เม สลฺลํ, ทุทฺทสํ หทยสฺสิตนฺติ อนุปจิตกุสลสมฺภาเรหิ ยาถาวโต ทุทฺทสํ มม จิตฺตสนฺนิสฺสิตํ ปีฬาชนนโต ทุนฺนิสฺสรณโต ๒- อนฺโต ตุทนโต จ "สลฺลนฺ"ติ ลทฺธนามํ โสกญฺจ ตณฺหญฺจ อพฺพุหิ วต นีหริ วต. ยํ เม

สาชฺช อพฺพูฬฺหสลฺลาหนฺติ สา อหํ อชฺช สพฺพโส อุทฺธฏตณฺหาสลฺลา ตโต เอว นิจฺฉาตา ปรินิพฺพุตา. มุนินฺติ สพฺพญฺญุพุทฺธํ ตทุปฺปเทสิตํ มคฺคผลนิพฺพานปเภทํ นววิธโลกุตฺตรธมฺมญฺจ ตตฺถ ปติฏฺฐิตํ อฏฺฐอริยปุคฺคลสมูหสงฺขาตํ สํฆญฺจ อนุตฺต- เรหิ เตหิ โยชนโต สกลวฏฺฏทุกฺขวินาสนโต จ สรณํ ตาณํ เลณํ ปรายนนฺติ อุเปมิ อุปคจฺฉามิ พุชฺฌามิ เสวามิ จาติ อตฺโถ.

อุพฺพิรีเถรีคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๕,๗๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. อุพพิริเถรีคาถา”