[๒๑๒] โสหํ ปธานปหิตตฺโต รตฺตินฺทิวมตนฺทิโต

มาตรา โจทิโต สนฺโต อผุสึ สนฺติมุตฺตมนฺ"ติ อิมา ติสฺโส คาถา อภาสิ.

อถ เถรี อตฺตโน วจนํ องฺกุสํ กตฺวา ปุตฺตสฺส อรหตฺตปฺปตฺติยา อาราธิตจิตฺตา เตน ภาสิตคาถา สยํ ปจฺจนุภาสิ. เอวํ ตาปิ เถรีคาถา นาม ชาตา.

ตตฺถ อุฬารนฺติ วิปุลํ มหนฺตํ. ปโตทนฺติ โอวาทปโตทํ. สมวสฺสรีติ สมฺมา ปวตฺเตสิ วตาติ โยชนา. โก ปน โส ปโตโทติ อาห "ปรมตฺถสญฺหิตา คาถา"ติ. ตํ "มา สุ เต วฑฺฒ โลกมฺหี"ติอาทิคาถา สนฺธาย วทติ. ยถาปิ อนุกมฺปิกาติ ยถา อญฺญาปิ อนุคฺคาหิกา, เอวํ มยฺหํ มาตา ปวตฺตินิวตฺติวิภาวนคาถาสงฺขาตํ อุฬารํ ปโตทํ ปาชนทณฺฑกํ มม ญาณเวคสมุตฺเตชํ ปวตฺเตสีติ อตฺโถ.