สา "อหํ ปุพฺเพ ปริภวปตฺตา หุตฺวา ปุตฺตสฺส ชาตกาลโต ปฏฺฐาย สกฺการํ ปาปุณึ, อิเม มยฺหํ ปุตฺตํ พหิ ฉฑฺเฑตุมฺปิ วายมนฺตี"ติ โสกุมฺมาทวเสน มตกเฬวรํ องฺเกนาทาย "ปุตฺตสฺส เม เภสชฺชํ เทถา"ติ เคหทฺวารปฏิปาฏิยา นคเร วิจรติ. มนุสฺสา "เภสชฺชํ กุโต"ติ ปริภาสนฺติ. สา เตสํ กถํ น คณฺหาติ. อถ นํ เอโก ปณฺฑิตปุริโส "อยํ ปุตฺตโสเกน จิตฺตวิกฺเขปํ ปตฺตา, เอติสฺสา เภสชฺชํ ทสพโลเยว ชานิสฺสตี"ติ จินฺเตตฺวา "อมฺม ตว ปุตฺตสฺส เภสชฺชํ สมฺมาสมฺพุทฺธํ อุปสงฺกมิตฺวา ปุจฺฉา"ติ อาห. สา สตฺถุ ธมฺมเทสนาเวลาย วิหารํ คนฺตฺวา "ปุตฺตสฺส เม เภสชฺชํ เทถ ภควา"ติ อาห. สตฺถา ตสฺสา อุปนิสฺสยํ ทิสฺวา "คจฺฉ นครํ ปวิสิตฺวา ยสฺมึ เคเห โกจิ มตปุพฺโพ นตฺถิ, ตโต สิทฺธตฺถกํ อาหรา"ติ อาห. สา "สาธุ ภนฺเต"ติ ตุฏฺฐมานสา นครํ ปวิสิตฺวา ปฐมเคเหเยว "สตฺถา มม ปุตฺตสฺส เภสชฺชตฺถาย สิทฺธตฺถกํ อาหราเปติ, สเจ เอตสฺมึ เคเห โกจิ มตปุพฺโพ นตฺถิ, สิทฺธตฺถกํ เม เทถา"ติ อาห. โก อิธ มเต คเณตุํ สกฺโกตีติ. กึ เตน หิ อลํ อิธ สิทฺธตฺถเกหีติ ทุติยํ ตติยํ ฆรํ คนฺตฺวา พุทฺธานุภาเวน วิคตุมฺมาทา ปกติจิตฺเต ฐิตา จินฺเตสิ "สกลนคเร อยเมว นิยโม ภวิสฺสติ, อิทํ หิตานุกมฺปินา ภควตา ทิฏฺฐํ ภวิสฺสตี"ติ สํเวคํ ลภิตฺวา ตโตว พหิ นิกฺขมิตฺวา ปุตฺตํ อามกสุสาเน ฉฑฺเฑตฺวา อิมํ คาถมาห:-

"น คามธมฺโม นิคมสฺส ธมฺโม ๑-

น จาปิยํ เอกกุลสฺส ธมฺโม

สพฺพสฺส โลกสฺส สเทวกสฺส

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๓๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “กีสาโคตมีเถรีคาถา”