@๔ สี. อปฺปเกหิ ๕ ฉ.ม. ปฏิชคฺคิสฺสาม ๖ ฉ.ม. อยุตฺตา ตาตา"ติ ปิตุวจนํ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา อภิวาเทตฺวา โรทมานา อฏฺฐาสิ. ราชา "อิมิสฺสา ปิตุจิตฺตํ คณฺหามี"ติ ตสฺมึเยว ฐาเน กหาปณราสิมฺหิ ฐเปตฺวา อภิเสกํ อกาสิ. อถ นํ คเหตฺวา อตฺตโน นครํ อาเนตฺวา อาคตกาลโต ปฏฺฐาย เสสิตฺถิโย อโนโลเกตฺวา ตาย สทฺธึเยว รมติ. ตา อิตฺถิโย อิสฺสาปกตา ตํ รญฺโญ อนฺตเร ปริภินฺทิตุกามา เอวมาหํสุ "นายํ มหาราช มนุสฺสชาติกา, กหํ นาม ตุเมฺหหิ ๑- มนุสฺสานํ วิจรณฏฺฐาเน ปทุมานิ อุฏฺฐหนฺตานิ ทิฏฺฐปุพฺพานิ, อทฺธา อยํ ยกฺขินี, นีหรถ นํ มหาราชา"ติ. ราชา ตาสํ กถํ สุตฺวา ตุณฺหี อโหสิ.

อถสฺสาปเรน สมเยน ปจฺจนฺโต กุปิโต, โส "ครุคพฺภา ปทุมวตี"ติ ๒- ตํ นคเร ฐเปตฺวา ปจฺจนฺตํ อคมาสิ. อถ ตา อิตฺถิโย ตสฺสา อุปฏฺฐายิกาย ลญฺจํ ทตฺวา "อิมิสฺสา ทารกํ ชาตมตฺตเมว อปเนตฺวา เอกํ ทารุฆฏิกํ โลหิเตน มกฺขิตฺวา สนฺติเก ฐเปหี"ติ อาหํสุ. ปทุมวติยาปิ นจิรสฺเสว คพฺภวุฏฺฐานํ อโหสิ. มหาปทุม- กุมาโร เอกโกว กุจฺฉิยํ ปฏิสนฺธึ คณฺหิ. อวเสสา เอกูนปญฺจสตา ทารกา มหาปทุม- กุมารสฺส มาตุกุจฺฉิโต นิกฺขมิตฺวา นิปนฺนกาเล ๓- สํเสทชา หุตฺวา นิพฺพตฺตึสุ. อถสฺสา "น ตาว อยํ สตึ ปฏิลภตี"ติ ญตฺวา สา อุปฏฺฐายิกา เอกํ ทารุฆฏิกํ โลหิเตน มกฺขิตฺวา สมีเป ฐเปตฺวา ตาสํ อิตฺถีนํ สญฺญํ อทาสิ. ตา ปญฺจสตาปิ อิตฺถิโย เอเกกา เอเกกํ ทารกํ คเหตฺวา จุนฺทการกานํ ๔- สนฺติกํ เปเสตฺวา กรณฺฑเก อาหราเปตฺวา อตฺตนา อตฺตนา คหิตทารเก ตตฺถ นิปชฺชาเปตฺวา พหิ ลญฺฉนํ กตฺวา ฐปยึสุ.

ปทุมวตีปิ โข สญฺญํ ลภิตฺวา ตํ อุปฏฺฐายิกํ "กึ วิชาตมฺหิ อมฺมา"ติ ปุจฺฉิ. สา ตํ สนฺตชฺเชตฺวา "กุโต ตฺวํ ทารกํ ลภิสฺสสี"ติ วตฺวา "อยํ ตว กุจฺฉิโต นิกฺขนฺตทารโก"ติ โลหิตมกฺขิตํ ทารุฆฏิกํ ปุรโต ฐเปสิ. สา ตํ ทิสฺวา

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๓๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุบลวัณณาเถรีคาถา”