@๓ สี. นิสินฺนกาเล ๔ สี. จุนฺทานํ โทมนสฺสชาตา "สีฆํ ตํ ผาเลตฺวา อปเนหิ, สเจ โกจิปิ ปสฺเสยฺย, ลชฺชิตพฺพํ ภเวยฺยา"ติ อาห. สา ตสฺสา กถํ สุตฺวา อตฺถกามา วิย ทารุฆฏิกํ ผาเลตฺวา อุทฺธเน ปกฺขิปิ.

ราชาปิ ปจฺจนฺตโต อาคนฺตฺวา นกฺขตฺตํ ปฏิมาเนนฺโต พหินคเร ขนฺธาวารํ นิวาสาเปตฺวา ๑- นิสีทิ. อถ ตา ปญฺจสตา อิตฺถิโย รญฺโญ ปจฺจุคฺคมนํ อาคนฺตฺวา อาหํสุ "ตฺวํ มหาราช น อมฺหากํ สทฺทหสิ, อเมฺหหิ วุตฺตํ อการณํ วิย โหติ, ตฺวํ มเหสิยา อุปฏฺฐายิกํ ปกฺโกสาเปตฺวา ปฏิปุจฺฉ, ทารุฆฏิกํ เต เทวี วิชาตา"ติ. ราชา ตํ การณํ อนุปปริกฺขิตฺวาว "อมนุสฺสชาติกา ภวิสฺสตี"ติ ตํ เคหโต นิกฺกฑฺฒิ. ตสฺสา ราชเคหโต สห นิกฺขมเนเนว ปทุมปุปฺผานิ อนฺตรธายึสุ, สรีรจฺฉวีปิ วิวณฺณา อโหสิ. สา เอกิกาว อนฺตรวีถิยา ปายาสิ. อถ นํ เอกา วยปฺปตฺตา มหลฺลิกา อิตฺถี ทิสฺวา ธีตุสิเนหํ อุปฺปาเทตฺวา "กหํ คจฺฉสิ อมฺมา"ติ อาห. อาคนฺตุกมฺหิ, วสนฏฺฐานํ โอโลเกนฺตี วิจรามีติ. "อิธาคจฺฉ อมฺมา"ติ วสนฏฺฐานํ ทตฺวา โภชนํ ปฏิยาเทสิ.

ตสฺสา อิมินา นิยาเมเนว ตตฺถ วสมานาย, ตา ปญฺจสตา อิตฺถิโย เอกจิตฺตา หุตฺวา ราชานํ อาหํสุ "มหาราช ตุเมฺหสุ ขนฺธาวารํ ๒- คเตสุ อเมฺหหิ คงฺคา- เทวตาย `อมฺหากํ เทเว วิชิตสงฺคาเม อาคเต พลิกมฺมํ กตฺวา อุทกกีฬํ กริสฺสามา'ติ ปตฺถิตํ อตฺถิ, เอตมตฺถํ เทว ชานาเปมา"ติ. ราชา ตาสํ วจเนน ตุฏฺโฐ คงฺคาย อุทกกีฬํ กาตุํ อคมาสิ. ตาปิ อตฺตนา ๓- คหิตกรณฺฑกํ ปฏิจฺฉนฺนํ กตฺวา อาทาย นทึ คนฺตฺวา เตสํ กรณฺฑกานํ ปฏิจฺฉาทนตฺถํ ปารุปิตฺวา ปารุปิตฺวา อุทเก ปติตฺวา กรณฺฑเก วิสฺสชฺเชสุํ. เตปิ โข กรณฺฑกา สพฺเพ สห คนฺตฺวา เหฏฺฐาโสเต ปสาริตชาลมฺหิ ลคฺคึสุ. ตโต อุทกกีฬํ กีฬิตฺวา รญฺโญ อุตฺติณฺณกาเล ชาลํ อุกฺขิปนฺตา เต กรณฺฑเก ทิสฺวา รญฺโญ สนฺติกํ อานยึสุ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๓๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุบลวัณณาเถรีคาถา”