อถ เตหิ สทฺธึ คตราชปุริสา พหุคตํ ทิวสํ ญตฺวา "อยฺยปุตฺตา ตุมฺหากํ เวลํ ชานาถา"ติ อาหํสุ. เต ตุณฺหี อเหสุํ. ปุริสา คนฺตฺวา รญฺโญ อาโรเจสุํ "กุมารา เทว ปทุมกณฺณิกาสุ นิสินฺนา, อเมฺหสุ กเถนฺเตสุปิ วจีเภทํ น กโรนฺตี"ติ. ยถารุจิยา เนสํ นิสีทิตุํ เทถาติ. เต สพฺพรตฺตึ คหิตารกฺขา ปทุมกณฺณิกาสุ นิสินฺนนิยาเมเนว อรุณํ อุฏฺฐาเปสุํ. ปุริสา ปุนทิวเส อุปสงฺกมิตฺวา "เทวา เวลํ ชานาถา"ติ อาหํสุ. น มยํ เทวา, ปจฺเจกพุทฺธา นาม มยํ อมฺหาติ. อยฺยา ตุเมฺห ภาริยํ กถํ กเถถ, ปจฺเจกพุทฺธา นาม ตุมฺหาสทิสา เนว โหนฺติ, ทฺวงฺคุล- เกสมสฺสุธรา กาเย ปฏิมุกฺกอฏฺฐปริกฺขารธรา โหนฺตีติ. ๑- เต ทกฺขิณหตฺเถน สีสํ ปรามสึสุ, ตาวเทว คิหิลิงฺคํ อนฺตรธายิ. อฏฺฐปริกฺขารา กาเย ปฏิมุกฺกา จ อเหสุํ. ตโต ปสฺสนฺตสฺเสว มหาชนสฺส อากาเสน นนฺทมูลกปพฺภารํ อคมํสุ.

สาปิ โข ปทุมวตี เทวี "อหํ พหุปุตฺตา หุตฺวา นิปุตฺตา ชาตา"ติ หทยโสกํ ปตฺวา เตเนว โสเกน กาลํ กตฺวา ราชคหนคเร ทฺวารคามเก สหตฺเถน กมฺมํ กตฺวา ชีวนฏฺฐาเน นิพฺพตฺติ. อถาปรภาเค กุลฆรํ คตา เอกทิวสํ สามิกสฺส เขตฺตํ ยาคุํ หรมานา เตสํ อตฺตโน ปุตฺตานํ อนฺตเร อฏฺฐ ปจฺเจกพุทฺเธ ภิกฺขาจาร- เวลาย อากาเสน อาคจฺฉนฺเต ๒- ทิสฺวา สีฆํ สีฆํ คนฺตฺวา สามิกสฺส อาโรเจสิ "ปสฺส อยฺย ปจฺเจกพุทฺเธ, เอเต ๓- นิมนฺเตตฺวา โภเชสฺสามา"ติ. โส อาห "สมณ- สกุณา นาเมเต อญฺญตฺถาปิ ๔- เอวํ จรนฺติ, น เอเต ปจฺเจกพุทฺธา"ติ เต เตสํ กเถนฺตานํเยว อวิทูเร ฐาเน โอตรึสุ. สา อิตฺถี ตํทิวสํ อตฺตโน ภตฺตขชฺชโภชนํ ๕- เตสํ ทตฺวา "เสฺว อฏฺฐปิ ชนา มยฺหํ ภิกฺขํ คณฺหถา"ติ อาห. สาธุ อุปาสิเก, ตว สกฺกาโร เอตฺตโกว โหตุ, อาสนานิ จ อฏฺเฐว โหนฺตุ, อญฺเญ ปน พหูปิ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๓๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุบลวัณณาเถรีคาถา”