[๒๒๖] กาเมสฺวาทีนวํ ทิสฺวา เนกฺขมฺมํ ทฏฺฐุ เขมโต

สา ปพฺพชึ ราชคเห อคารสฺมานคาริยนฺ"ติ อิมา ติสฺโส คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อุโภ มาตา จ ธีตา จ, มยํ อาสุํ สปตฺติโยติ มาตา จ ธีตา จาติ อุโภ มยํ อญฺญมญฺญํ สปตฺติโย อหุมฺห.

สาวตฺถิยํ กิร อญฺญตรสฺส วาณิชสฺส ภริยาย ปจฺจูสเวลายํ กุจฺฉิยํ คพฺโภ สณฺฐาสิ, สา ตํ น อญฺญาสิ. วาณิโช วิภาตาย รตฺติยา สกเฏสุ ภณฺฑํ