ตโต ทิสา วิโลเกสึ `โก นุ โข วนมสฺสิโต'

[๘๓๗] ตตฺถทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ สพฺพโลกหิตํ มุนึ

นิสินฺนํ รุกฺขมูลสฺมึ ฌายนฺตํ อกุโตภยํ.

[๘๓๘] ตสฺสา เม อหุ สํเวโค อพฺภุโต โลมหํสโน