สพฺพโยควิสํยุตฺตา กตกิจฺจา อนาสวา.

[๓๖๗] ตํ สกฺโก เทวสงฺเฆน อุปสงฺกมฺม อิทฺธิยา

นมสฺสติ ภูตปติ สุภํ กมฺมารธีตรนฺ"ติ อิมา คาถา อภาสิ.

ตตฺถ ทหราหํ สุทฺธวสนา, ยํ ปุเร ธมฺมมสฺสุณินฺติ ยสฺมา อหํ ปุพฺเพ ทหรา ตรุณี เอว สุทฺธวสนา สุทฺธวตฺถนิวตฺถา อลงฺกตปฏิยตฺตา สตฺถุ สนฺติเก ธมฺมํ อสฺโสสึ. ตสฺสา เม อปฺปมตฺตาย, สจฺจาภิสมโย อหูติ ยสฺมา จ ตสฺสา เม มยฺหํ ยถาสุตธมฺมํ ปจฺจเวกฺขิตฺวา อปฺปมตฺตาย อุปฏฺฐิตสติยา สีลํ อธิฏฺฐหิตฺวา ภาวนํ อนุยุญฺชนฺติยาว จตุนฺนํ อริยสจฺจานํ อภิสมโย "อิทํ ทุกฺขนฺ"ติอาทินา ๒- นเยน ปฏิเวโธ อโหสิ.