ยทิ เม วจนํ กริสฺสสิ, สุขิตา เอหิ อคารมาวสาติ สเจ ตฺวํ มม วจนํ กริสฺสสิ, เอกาสนํ เอกเสยฺยํ พฺรหฺมจริยทุกฺขํ ปหาย เอหิ กามโภเคหิ สุขิตา

ธารยาติ ปริทห, นิวาเสหิ เจว อุตฺตริยญฺจ กโรหิ. อภิโรเปหีติ มณฺฑน- วิภูสนวเสน วา สรีรํ อาโรปย, อลงฺกโรหีติ อตฺโถ. มาลวณฺณกนฺติ มาลญฺเจว คนฺธวิเลปนญฺจ. กญฺจนมณิมุตฺตกนฺติ กญฺจเนน มณิมุตฺตาหิ จ ยุตฺตํ, สุวณฺณมย- มณิมุตฺตาหิ ขจิตนฺติ อตฺโถ. พหุนฺติ หตฺถูปคาทิเภทโต พหุปฺปการํ. วิวิธนฺติ กรณวิกติยา นานาวิธํ.

สุโธตรชปจฺฉทนฺติ สุโธตตาย ปวาหิตรชํ อุตฺตรจฺฉทํ. สุภนฺติ โสภนํ. โคนกตูลิกสนฺถตนฺติ ทีฆโลมกาฬโกชเวน เจว หํสโลมาทิปุณฺณาย ตูลิกาย จ สนฺถตํ. นวนฺติ อภินวํ. มหารหนฺติ มหคฺฆํ. จนฺทนมณฺฑิตสารคนฺธิกนฺติ โคสีสกาทิสาร- จนฺทเนน มณฺฑิตตาย สุรภิคนฺธิกํ, เอวรูปํ สยนมารุห, ตํ อารุหิตฺวา ยถาสุขํ สยาหิ เจว นิสีท จาติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๕๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “สุภาชีวกัมพวนิกาเถรีคาถา”