ตสฺสตฺโถ:- เอเสว ตว นิรโย, ตยา ทีฆรตฺตํ มหาทุกฺขํ อนุภวิตพฺพฏฺฐานภูโต. กสฺมา? ปุญฺญํ ตยา อกตํ ชีวโลเก, ยสฺมา มนุสฺสโลเก อปฺปมตฺตกมฺปิ ตยา ปุญฺญํ นาม น กตํ, เอวํ อกตปุญฺโญ ปน ตาทิโส สตฺโต มจฺฉรี อตฺตโน สมฺปตฺตินิคูหนลกฺขเณน มจฺเฉเรน สมนฺนาคโต, ปเรสํ โรสุปฺปาทเนน โรสโก, โลภาทีหิ ปาปธมฺเมหิ สมงฺคีภาวโต ปาปธมฺโม สคฺคูปคานํ เทวานํ สหพฺยตํ สหภาวํ น ลภตีติ โยชนา.

เอวํ ปน วตฺวา เต เทฺว ยกฺขา ตตฺเถว อนฺตรธายึสุ. ตํสทิเส ปน เทฺว นิรยปาเล สํสวเก นาม คูถนิรเย ปกฺขิปิตุํ อากฑฺฒนฺเต ปสฺสิตฺวา:-

[๘๗๑] "กึ นุ คูถญฺจ มุตฺตญฺจ อสุจิ ปฏิทิสฺสติ

ทุคฺคนฺธํ กิมิทํ มีฬฺหํ กิเมตํ อุปวายตี"ติ ตํ นิรยํ ปุจฺฉิ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. เรวดีวิมาน”