๒. ปาราสริยเถรคาถา

386. 2. Pārāpariyattheragāthāvaṇṇanā

samaṇassa ahu cintātiādikā āyasmato pārāpariyattherassa gāthā. Kā uppatti?

ayampi purimabuddhesu katādhikāro tattha tattha bhave vivaṭṭūpanissayaṃ kusalaṃ upacinitvā sugatīsuyeva saṃsaranto imasmiṃ buddhappāde sāvatthiyaṃ aññatarassa brāhmaṇamahāsālassa putto hutvā nibbatti, tassa vayappattassa gottavasena pārāpariyotveva samaññā ahosi. So tayo vede uggahetvā brāhmaṇasippesu nipphattiṃ gato ekadivasaṃ satthu dhammadesanākāle jetavanavihāraṃ gantvā parisapariyante nisīdi. Satthā tassa ajjhāsayaṃ oloketvā indriyabhāvanāsuttaṃ desesi, so taṃ sutvā paṭiladdhasaddho pabbaji. Taṃ suttaṃ uggahetvā tadatthamanucintesi. Yathā pana anucintesi, svāyamattho gāthāsu eva āvi bhavissati. So tathā anuvicintento āyatanamukhena vipassanaṃ paṭṭhapetvā na cirasseva arahattaṃ patto. Aparabhāge attanā cintitākāraṃ pakāsento:-

[726] "samaṇassa ahu cintā pārāpariyassa bhikkhuno

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๖๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปาราสริยเถรคาถา”