392. 8. Aṅgulimālattheragāthāvaṇṇanā

gacchaṃ vadesi samaṇa ṭhitomhītiādikā āyasmato aṅgulimālattherassa gāthā. Kā uppatti?

Ayampi purimabuddhesu katādhikāro tattha tattha bhave vivaṭṭūpanissayaṃ kusalaṃ upacinitvā imasmiṃ buddhuppāde sāvatthiyaṃ kosalarañño purohitassa bhaggavassa nāma brāhmaṇassa putto hutvā nibbatti, tassa jātadivase sakalanagare āvudhāni pajjaliṃsu, rañño ca maṅgalāvudhaṃ sayanapīṭhe ṭhapitaṃ pajjali, taṃ disvā rājā bhīto saṃviggo niddaṃ na labhi. Purohito tāyaṃ velāyaṃ nakkhattayogaṃ ullokento "coranakkhattena jāto"ti sanniṭṭhānamakāsi. So vibhātāya rattiyā rañño santikaṃ gato sukhaseyyaṃ pucchi. Rājā "kuto ācariya sukhaseyyaṃ, rattiyaṃ mayhaṃ maṅgalāvudhaṃ

Mā bhāyi mahārāja, mayhaṃ ghare dārako jāto, tassa ānubhāvena sakalanagarepi āvudhāni pajjaliṃsūti. Kiṃ bhavissati ācariyāti. Dārako coro bhavissatīti. Kiṃ ekacārī coro, udāhu gaṇajeṭṭhakoti. Ekacāriko deva. Kiṃ naṃ māremāti. "ekacāriko ce, paṭijaggatha tāva nan"ti āha. Tassa nāmaṃ karontā yasmā jāyamāno rañño cittaṃ vihesento jāto, tasmā hiṃsakoti katvā pacchā diṭṭhiṃ adiṭṭhanti viya ahiṃsakoti vohariṃsu.