๑๐. ปาราสริยเถรคาถา

394. 10. Pārāpariyattheragāthāvaṇṇanā

samaṇassa ahu cintātiādikā āyasmato pārāpariyattherassa gāthā. Imassa vatthu heṭṭhā āgatameva, tā ca gāthā satthari dharante attano puthujjanakāle manacchaṭṭhānaṃ indriyānaṃ niggaṇhanacintāya pakāsanavasena bhāsitā. Imā pana aparabhāge satthari parinibbute attano ca parinibbāne upaṭṭhite tadā āyatiñca bhikkhūnaṃ uddhammapaṭipattiyā pakāsanavasena bhāsitā. Tattha:-

[920] "samaṇassa ahu cintā pupphitamhi mahāvane

ekaggassa nisinnassa pavivittassa jhāyino"ti ayaṃ gāthā saṅgītikārehi ṭhapitā. Tassattho heṭṭhā vuttanayova. Ayaṃ pana sambandho:- satthari aggasāvakesu ekaccesu mahātheresu ca parinibbutesu atītasatthuke pāvacane subbacesu sikkhākāmesu bhikkhūsu dullabhesu dubbacesu micchāpaṭipattibahulesu bhikkhūsu ca jātesu supupphite mahante sālavane nisinnassa pavivittassa ekaggassa jhāyanasīlassa samitapāpatāya samaṇassa pārāpariyattherassa paṭipattiṃ nissāya cintā vīmaṃsā ahosīti. Itarā:-

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๘๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปาราสริยเถรคาถา”