@3 Ma. ime pabbajitā nāma bhattāhārā 4 Ma. sakyakulasamīpe Bhagavatā bhāsitā, kasmā na sakkā"ti vatvā tassā saraṇāni ca sīlāni ca adāsi. Sā gahitasaraṇā samādinnasīlā ca hutvā puna āha "kiṃ ito uttari aññampi karaṇīyaṃ atthī"ti. So tassā viññubhāvaṃ sallakkhento "upanissayasampannā bhavissatī"ti ñatvā sarīrasabhāvaṃ vibhāvento dvattiṃsākārakammaṭṭhānaṃ kathetvā kāye virāgaṃ uppādetvā upari aniccatādipaṭisaṃyuttāya dhammiyā kathāya saṃvejetvā vipassanāmaggaṃ ācikkhitvā gato. Sā tena vuttanayaṃ sabbaṃ manasikatvā paṭikūla- manasikāre samāhitacittā vipassanaṃ paṭṭhapetvā upanissayasampattiyā nacirasseva sotāpattiphale patiṭṭhahi. Athāparena samayena kālaṃ katvā sakkassa devarañño paricārikā hutvā nibbatti, satasahassañcassā accharāparivāro ahosi. Taṃ sakko devarājā disvā acchariyabbhutacittajāto pamuditahadayo:-

[150] "idaṃ vimānaṃ ruciraṃ pabhassaraṃ

veḷuriyathambhaṃ satataṃ sunimmitaṃ

suvaṇṇarukkhehi samantamotthataṃ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๗. เปสการิยวิมาน”