Arahattaṃ pana patvā dāyakānuggahaṃ karonto tehi upanīte paccaye na paṭikkhipati, yathāladdheyeva paribhuñjati. Taṃ puthujjanā "ayaṃ kāyadaḷhibahulo arakkhita- citto"ti maññamānā avamaññanti. Thero taṃ agaṇentova viharati. Tassa pana avidūre aññataro kuhakabhikkhu pāpiccho samāno appiccho viya santuṭṭho viya attānaṃ dassento lokaṃ vañcento viharati. Mahājano taṃ arahantaṃ viya sambhāveti. Athassa sakko devānamindo taṃ pavattiṃ ñatvā theraṃ upasaṅkamitvā "bhante kiṃ nāma kuhako karotī"ti pucchi. Thero pāpicchaṃ garahanto:-

[139] "pubbe hanati attānaṃ pacchā hanati so pare

suhataṃ hanti attānaṃ vītaṃseneva pakkhimā.

[140] Na brāhmaṇo bahivaṇṇo antovaṇṇo hi brāhmaṇo

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๓,๑๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. วสภเถรคาถา”