Atha bhagavā iddhiṃ paṭisaṃhari. Sāpi puttaṃ disvā haṭṭhatuṭṭhā tassa khīṇāsavabhāvaṃ sutvā pabbājetvā gatā. So satthāraṃ gandhakuṭicchāyāyaṃ caṅkamantaṃ upasaṅkamitvā vanditvā anucaṅkami. Tassa bhagavā upasampadaṃ anujānitukāmo "ekaṃ nāma kin"ti- ādinā dasa pañhe pucchi. Sopi satthu adhippāyaṃ gaṇhanto sabbaññutañāṇena saṃsandento "sabbe sattā āhāraṭṭhitikā"tiādinā te pañhe vissajjesi. Teneva te kumārapañhā nāma jātā. Satthā tassa pañhabyākaraṇena ārādhitacitto upasampadaṃ anujāni, tena sā pañhabyākaraṇūpasampadā nāma jātā, tassimaṃ attano pavattiṃ pakāsetvā thero aññaṃ byākaronto:-

[480] "disvā pāsādachāyāyaṃ caṅkamantaṃ naruttamaṃ

tattha naṃ upasaṅkamma vandissaṃ purisuttamaṃ.

[481] Ekaṃsaṃ cīvaraṃ katvā saṃharitvāna pāṇayo

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๒๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. โสปากเถรคาถา”