So araññaṃ pavisitvā vanacarake nissāya vasanto ekadivasaṃ migavaṃ gato, tassa samaṇakāle sahāyavaro eko devaputto hitesitāya migarūpena taṃ palobhento dhāvitvā āyasmato mahākaccāyanassa vasanaṭṭhānasamīpaṃ patvā antaradhāyi. So "imaṃ migaṃ idāni gaṇhissāmī"ti upadhāvanto therassa vasanaṭṭhānaṃ patvā taṃ apassanto bahi paṇṇasālāya theraṃ nisinnaṃ disvā tassa samīpe cāpakoṭiṃ olubbha aṭṭhāsi. Thero taṃ oloketvā ādito paṭṭhāya sabbaṃ tassa pavattiṃ ñatvā anuggaṇhanto ajānanto viya saṅgahaṃ karonto pucchi:-

[981] "daḷhadhammā nisārassa dhanuṃ olubbha tiṭṭhasi

khattiyo nusi rājañño adu luddo vanecaro"ti.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๘๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. จูฬรถวิมาน”