@และอุบัติของสัตว์ทั้งหลาย (๓) อาสวักขยญาณ ความรู้ที่ทำอาสวะให้สิ้น (ที.ปา. ๑๑/๓๕๓/๒๕๔)

[๒๗๒] เรานั้นนวดตัวแล้ว กลับขึ้นที่จงกรมใหม่

มีใจตั้งมั่นดีแล้ว ได้จงกรม ณ ที่จงกรม

[๒๗๓] จากนั้น โยนิโสมนสิการจึงเกิดขึ้นแก่เรา