[๕๔๕] จักได้รับความสุข รื่นรมย์ด้วยวิมุตติสุข

ที่เงื้อมภูเขามีพื้นเย็นในป่า ซึ่งดารดาษด้วยดอกโกสุม แน่แท้

[๕๔๖] เรานั้นมีความดำริเต็มเปี่ยม เหมือนดวงจันทร์วันเพ็ญ

สิ้นอาสวะทั้งปวง บัดนี้ การเกิดอีกก็ไม่มี