๑๐. ธรรมิกเถรคาถา
[๓๓๒] |๓๓๒.๓๐๓| ๑๐ ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ ธมฺโม สุจิณฺโณ สุขมาวหาติ เอสานิสํโส ธมฺเม สุจิณฺเณ น ทุคฺคตึ คจฺฉติ ธมฺมจารี ฯ |๓๓๒.๓๐๔| น หิ ธมฺโม อธมฺโม จ อุโภ สมวิปากิโน @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ชาลปจฺฉนฺนา ฯ อธมฺโม นิรยํ เนติ ธมฺโม ปาเปติ สุคตึ ๑- ฯ |๓๓๒.๓๐๕| ตสฺมา หิ ธมฺเมสุ กเรยฺย ฉนฺทํ อิติ โมทมาโน สุคเตน ตาทินา ธมฺเม ฐิตา สุคตวรสฺส สาวกา นิยฺยนฺติ ธีรา สรณวรคฺคคามิโน ฯ |๓๓๒.๓๐๖| วิปฺโผฏิโต คณฺฑมูโล ตณฺหาชาโล สมูหโต ฯ โส ขีณสํสาโร น จตฺถิ กิญฺจนํ จนฺโท ยถา โทสินาปุณฺณมาสิยาติ ๒- ฯ ธมฺมิโก เถโร ฯ